Cavom © 2026
Geperste brokken
Alle essentiële voedingsstoffen
Licht verteerbaar
Zonder toevoegingen
Geperste brokken
Alle essentiële voedingsstoffen
Licht verteerbaar
Zonder toevoegingen
Vind een verkooppunt bij jou in de buurt
Jouw postcode
Dichtstbijzijnde verkooppunt Zoek op postcode om een verkooppunt te vinden.
Bereken de juiste hoeveelheid voeding voor jouw hond!

Hondenvoer etiket lezen: zo begrijp je wat er echt op staat

etiket lezen hondenvoer

Stap 1: is het een volledig of aanvullend diervoeder?

Een volledig diervoeder is bedoeld om zelfstandig de dagelijkse voedingsbehoefte van je hond te dekken wanneer je het volgens het voedingsadvies geeft. Een aanvullend diervoeder is niet bedoeld als volledig dagelijks rantsoen. Dit is een van de eerste dingen die je op een verpakking moet controleren. Bij een volledig hondenvoer is de receptuur samengesteld om de benodigde voedingsstoffen in passende hoeveelheden en verhoudingen te leveren. Een aanvullend diervoeder heeft een andere functie. Denk bijvoorbeeld aan bepaalde snacks, kauwproducten of supplementen. Die kunnen onderdeel zijn van het rantsoen, maar zijn niet bedoeld om zelfstandig alle voedingsstoffen te leveren die je hond dagelijks nodig heeft. Let daarom niet alleen op mooie ingrediënten.

Kijk eerst naar de basisvraag:

is dit product bedoeld als complete dagelijkse voeding?

Stap 2: wat zegt de volgorde van de ingrediënten?

De samenstelling vermeldt de gebruikte voedermiddelen in afnemende volgorde van gewicht. Het vochtgehalte van een ingrediënt speelt daarbij een belangrijke rol. Daardoor zegt de eerste plaats op de ingrediëntenlijst niet automatisch welk ingrediënt uiteindelijk de grootste bijdrage aan droge stof of eiwit levert. Dat is vooral belangrijk bij de vergelijking tussen verse en gedroogde ingrediënten. Vers vlees bevat van nature veel water. Een gedroogd dierlijk ingrediënt bevat veel minder vocht en is daardoor geconcentreerder. Stel bijvoorbeeld dat een recept zowel verse kip als een gedroogd kipingrediënt bevat. De verse kip kan door het hogere oorspronkelijke gewicht bovenaan de samenstelling staan. Tijdens de productie van droogvoer verdwijnt echter een groot deel van het aanwezige water. Dat betekent niet dat vers vlees slecht is.

Het betekent alleen dat:

‘eerste ingrediënt’ niet hetzelfde is als ‘grootste nutritionele bijdrage in de uiteindelijke brok’.

Wil je ingrediënten eerlijk vergelijken, kijk dan dus niet alleen naar hun positie, maar ook naar de vorm waarin ze worden toegevoegd.

Waarom is het vochtgehalte zo belangrijk?

Stel dat een vers dierlijk ingrediënt ongeveer 70% vocht bevat. Dan bestaat 30 kilogram van dat ingrediënt niet uit 30 kilogram droge voedingsstoffen. Een gedroogd ingrediënt bevat daarentegen veel minder water. Daarom kun je twee ingrediënten niet betrouwbaar vergelijken door alleen naar hun oorspronkelijke gewicht te kijken. De precieze hoeveelheid die na verwerking overblijft verschilt per grondstof en productieproces. Een universele rekensom als ‘30 kilo vers vlees wordt altijd 9 kilo’ zou daarom te simpel zijn.

De hoofdregel is voldoende:

vochtrijke en gedroogde ingrediënten kun je niet één op één vergelijken op basis van hun positie in de lijst.

Pas op met opgesplitste ingrediënten

Er is nog iets om op te letten. Stel dat je op een etiket afzonderlijk ziet staan: maïs, maïsmeel en maïsgluten. Dat zijn verschillende grondstoffen of fracties die allemaal aan maïs gerelateerd zijn. Afzonderlijk kunnen ze lager op de ingrediëntenlijst staan dan wanneer je ze als één verzamelgroep zou bekijken. Dat betekent niet automatisch dat de fabrikant iets probeert te verbergen. Het zijn afzonderlijke voedermiddelen en mogen als zodanig worden gedeclareerd. Maar als consument is het wel nuttig om te herkennen dat meerdere ingrediënten uit dezelfde grondstofbron kunnen komen. Kijk daarom naar het geheel van de samenstelling, niet alleen naar ingrediënt nummer één.

Stap 3: wat is het verschil tussen vlees, vleesmeel en dierlijke bijproducten?

Deze termen worden vaak behandeld alsof ze automatisch een kwaliteitsranglijst vormen:
vers vlees goed, vleesmeel minder goed, bijproducten slecht. Zo eenvoudig werkt het niet.

Vers vlees

Vers vlees en andere verse dierlijke ingrediënten bevatten relatief veel vocht. Ze kunnen waardevolle eiwitten en andere voedingsstoffen leveren, maar door dat hoge watergehalte staan ze vaak hoger op de ingrediëntenlijst dan je op basis van hun bijdrage aan de brok zou verwachten. Tijdens de productie verdwijnt dat vocht grotendeels, omdat het vlees wordt verhit en gedroogd. In de uiteindelijke brok zit dus geen vers vlees meer, alleen wat er na het drogen van overblijft. Een hoog percentage vers vlees zegt daarom op zichzelf nog niet hoeveel dierlijk eiwit er echt in de droge brok zit.

Vleesmeel en gedroogde dierlijke ingrediënten

Een vleesmeel of ander gedroogd dierlijk ingrediënt is verwerkt/gedroogd en bevat veel minder vocht dan vers vlees. Daardoor is het per kilogram veel geconcentreerder. Dat kan betekenen dat een gedroogd dierlijk ingrediënt per kilogram grondstof aanzienlijk meer eiwit levert dan dezelfde hoeveelheid vers vlees. De term ‘meel’ maakt een ingrediënt dus niet automatisch minderwaardig. Wat wél nuttige informatie geeft, is hoe specifiek de grondstof wordt omschreven. ‘Kippenmeel’ of ‘gedroogde kip’ vertelt je meer over de dierlijke oorsprong dan alleen een algemene term als ‘vleesmeel’.

Wat zijn dierlijke bijproducten?

Dierlijke bijproducten zijn dierlijke materialen die niet als levensmiddel voor menselijke consumptie worden gebruikt. Voor petfood gelden Europese regels over welke categorieën dierlijke grondstoffen mogen worden verwerkt. De term ‘bijproduct’ betekent dus niet automatisch ‘afval’ of ‘waardeloos’. Dierlijke grondstoffen kunnen bijvoorbeeld delen bevatten die mensen in Nederland minder vaak eten, maar die nutritioneel waardevol kunnen zijn. Denk aan bepaalde organen en andere dierlijke weefsels.

De relevante vraag is daarom niet alleen:

‘staat er bijproduct?’

maar vooral:

‘hoe duidelijk vertelt de fabrikant welke dierlijke grondstoffen en diersoorten zijn gebruikt?’

Dat brengt ons bij het volgende onderdeel.

Stap 4: wat is een open en een gesloten declaratie?

Een open declaratie geeft concreter aan welke voedermiddelen zijn gebruikt. Een meer gesloten declaratie werkt met bredere categorieën. Een open declaratie geeft daardoor meer transparantie, maar bewijst op zichzelf niet dat het voer nutritioneel beter is. Vergelijk bijvoorbeeld een brede omschrijving met een lijst waarin kip, rund, rijst, maïs en andere grondstoffen afzonderlijk worden genoemd. Bij de tweede variant krijg je als consument meer inzicht in wat er daadwerkelijk in de receptuur zit. Dat kan vooral praktisch zijn wanneer je om een specifieke reden wilt weten welke dierlijke of plantaardige grondstoffen je hond binnenkrijgt. Bijvoorbeeld bij het uitzoeken van een voedingsgevoeligheid in overleg met een dierenarts.

Maar hier is een belangrijke nuance:

meer transparantie is niet automatisch hetzelfde als betere voeding.

De kwaliteit van een hondenvoer hangt uiteindelijk af van de volledige receptuur, voedingswaarde, verteerbaarheid, productie en geschiktheid voor de hond. Een open declaratie vertelt je vooral meer over de gebruikte grondstoffen en niets over de kwaliteit.

Stap 5: hoeveel kip zit er in hondenvoer ‘met kip’?

Woorden als ‘met kip’ en ‘rijk aan kip’ zijn niet willekeurig. Binnen de FEDIAF-etiketteringscode horen daar minimale hoeveelheden van het genoemde ingrediënt of de genoemde component bij. Voor consumenten zijn deze woorden belangrijk omdat een grote afbeelding van kip op de voorkant iets anders kan suggereren dan de exacte formulering aangeeft.

Als praktische leidraad gelden onder meer:

Formulering Aandeel van de genoemde component
‘met kipsmaak’ / ‘op smaak gebracht met kip’ Minder dan 4%
‘met kip’ Minimaal 4%
‘rijk aan kip’ Minimaal 14%
‘kipmenu’ / ‘dinner met kip’ Minimaal 26%
‘alleen kip’ / ‘100% kip’ Alleen de genoemde component, voor zover de claim en productcategorie dat toelaten

Vooral het verschil tussen ‘met kip’ en ‘rijk aan kip’ is nuttig.

Een verpakking met ‘met kip’ hoeft dus niet voor het grootste deel uit kip te bestaan. De formulering geeft een minimum aan voor de genoemde component.

Daarom geldt ook hier:

lees de woorden, niet alleen de foto.

Stap 6: wat betekenen ruw eiwit, ruw vet, ruwe celstof en ruwe as?

De analytische bestanddelen vertellen iets anders dan de samenstelling. De samenstelling vertelt welke voedermiddelen zijn gebruikt; de analytische bestanddelen geven gemeten nutritionele fracties zoals ruw eiwit, ruw vet, ruwe celstof en ruwe as. Dat onderscheid is belangrijk.

Ruw eiwit

Ruw eiwit is een analytische maat voor het eiwitgehalte van het voer. Het percentage vertelt je hoeveel ruw eiwit wordt gemeten, maar niet automatisch hoe goed het eiwit verteerbaar is of welke aminozuren het precies levert. Een hoger percentage is daarom niet automatisch beter.

Ruw vet

Ruw vet geeft het vetgehalte aan. Vet is een belangrijke energiebron en levert onder andere essentiële vetzuren. Omdat vet veel energie per gram levert, zegt het vetgehalte ook iets over de mogelijke energiedichtheid van het voer, al heb je voor een precieze vergelijking de daadwerkelijke energetische waarde nodig.

Ruwe celstof

Ruwe celstof is een analytische maat voor een deel van de vezelfractie in het voer. Het is niet simpelweg hetzelfde als ‘alle voedingsvezels’. De analysemethode meet slechts een deel van de totale vezels.

Ruwe as

Ruwe as betekent niet dat er as aan hondenvoer wordt toegevoegd. Het is de hoeveelheid anorganisch materiaal die na een laboratoriumanalyse overblijft wanneer het organische materiaal wordt verbrand. Daaronder vallen mineralen. Denk bijvoorbeeld aan calcium, fosfor, magnesium en andere minerale bestanddelen.

Ruwe as is dus een analytische maat voor het totale minerale bestanddeel, niet een ingrediënt dat de fabrikant door het voer mengt.

En vocht?

Het vochtgehalte is belangrijk wanneer je verschillende typen voer wilt vergelijken. Droogvoer bevat veel minder water dan natvoer. Daardoor kan natvoer op het etiket bijvoorbeeld een veel lager percentage eiwit tonen terwijl het verschil op droge-stofbasis veel kleiner is. Wil je droogvoer en natvoer nutritioneel vergelijken? Vergelijk ze dan op droge-stofbasis in plaats van alleen de percentages op het etiket naast elkaar te leggen.

Stap 7: wat zijn toevoegingsmiddelen en welke kleine letters moet je lezen?

Toevoegingsmiddelen zijn stoffen die voor een specifieke functie aan het voer worden toegevoegd. Daaronder kunnen nutritionele toevoegingsmiddelen vallen, zoals bepaalde vitamines en sporenelementen. Bij een volledig hondenvoer kunnen toegevoegde vitamines en mineralen nodig zijn om de uiteindelijke receptuur aan de nutritionele eisen te laten voldoen. Op het etiket kun je bijvoorbeeld vitamine A, vitamine D3, zink, koper of andere toevoegingsmiddelen tegenkomen. Dat betekent niet dat de oorspronkelijke ingrediënten ‘slecht’ zijn. Het betekent dat de fabrikant de complete receptuur formuleert om de benodigde voedingsstoffen te leveren.

En kleur- en smaakstoffen?

Ook andere soorten toevoegingsmiddelen kunnen worden gebruikt. Beoordeel ze op hun functie in plaats van automatisch alle toevoegingsmiddelen als goed of slecht te bestempelen. Een toegevoegd sporenelement heeft bijvoorbeeld een heel andere functie dan een kleurstof. Het woord ‘toevoegingsmiddel’ vertelt dus nog niet waarom iets is toegevoegd.

Wat staat er nog meer verplicht of relevant op een zak hondenvoer?

Naast de samenstelling en analytische bestanddelen vind je andere belangrijke informatie op de verpakking.

Denk aan:

voedingsadvies, houdbaarheidsinformatie, partijnummer of batchnummer, nettohoeveelheid en gegevens van de verantwoordelijke onderneming.

Die informatie is minder aantrekkelijk dan de foto op de voorkant, maar praktisch belangrijk.

Het voedingsadvies

De voertabel vertelt hoeveel gram voer als uitgangspunt bij een bepaald lichaamsgewicht kan worden gegeven. Zie dat als startpunt, niet als natuurwet. Een actieve hond en een rustige hond van hetzelfde gewicht kunnen een verschillende energiebehoefte hebben. Controleer daarom na het starten altijd het lichaamsgewicht en de Body Condition Score en pas de hoeveelheid aan wanneer dat nodig is.

De verantwoordelijke onderneming

Op het etiket staat informatie over de onderneming die volgens de toepasselijke etiketteringsregels verantwoordelijk is voor het product. Gebruik die informatie vooral wanneer je vragen hebt over de samenstelling, herkomst, voedingswaarde of productie. Je kunt uit alleen een bedrijfsnaam op het etiket niet altijd de volledige productieketen afleiden. Wil je weten waar een voer daadwerkelijk wordt geproduceerd? Vraag dat dan rechtstreeks aan het merk.

Je spiekbriefje voor in de winkel

Als je maar een paar dingen onthoudt, controleer dan deze zeven punten:

Controlevraag Waar let je op
1. Is het een volledig diervoeder? Alleen een volledig diervoeder is bedoeld als complete dagelijkse voeding. Een aanvullend diervoeder is dat niet.
2. Welke voedermiddelen staan in de samenstelling? De ingrediënten staan op volgorde van gewicht, van meeste naar minste.
3. Hoe specifiek worden dierlijke bronnen genoemd? ‘Gedroogd kippenvlees’ zegt meer dan een verzamelnaam als ‘vlees en dierlijke bijproducten’.
4. Kunnen vochtverschillen de volgorde beïnvloeden? Vers vlees bevat veel water en staat daardoor hoger dan een gedroogde dierlijke grondstof met evenveel voedingswaarde.
5. Wat zeggen de analytische bestanddelen? Vergelijk eiwit, vet, ruwe celstof en ruwe as alleen tussen voeders met een vergelijkbaar vochtgehalte.
6. Wat betekent de claim op de voorkant werkelijk? ‘Met kip’ betekent minimaal 4% kip, ‘rijk aan kip’ minimaal 14%.
7. Hoeveel transparantie geeft de fabrikant? Noemt hij percentages en herkomst van grondstoffen, en kun je er vragen over stellen?

 

Met die vragen kijk je heel anders naar een zak hondenvoer.

Niet:

“staat vlees bovenaan?”

maar:

“wat vertelt het volledige etiket mij over dit voer?”

Waarom Cavom voor een open ingrediëntendeclaratie kiest

Bij Cavom zijn we bewust overgestapt van een meer gesloten naar een open ingrediëntendeclaratie. Niet omdat een open declaratie automatisch betekent dat een voeding beter is. Wel omdat wij vinden dat je als hondeneigenaar moet kunnen zien welke grondstoffen we gebruiken. Dat past bij hoe wij naar hondenvoer kijken. Een etiket moet niet alleen aan de regels voldoen. Het moet de eigenaar ook helpen begrijpen wat hij iedere dag in de voerbak doet. Draai bijvoorbeeld een zak Compleet Adult of Compleet Senior om en loop de zeven stappen uit dit artikel langs. Dan kun je zelf beoordelen wat er staat.

Veelgestelde vragen over het etiket van hondenvoer

Betekent vers vlees als eerste ingrediënt dat er veel vlees in hondenvoer zit?

Absoluut niet. Ingrediënten worden naar gewicht gedeclareerd en het vochtgehalte van een grondstof speelt daarbij een belangrijke rol. Vers vlees bevat veel water, terwijl een gedroogd dierlijk ingrediënt veel geconcentreerder is. De eerste plaats vertelt daarom niet automatisch welk ingrediënt de grootste bijdrage aan droge stof of eiwit levert.en ook niet welke beter verteerbaar is.

Is vleesmeel slechter dan vers vlees?

Nee. Een gedroogd dierlijk ingrediënt bevat veel minder vocht dan vers vlees en kan daardoor per kilogram aanzienlijk geconcentreerder zijn in bijvoorbeeld eiwit. Belangrijker is onder andere welke dierlijke bron wordt gebruikt en hoe duidelijk die wordt gedeclareerd. Vers vlees wordt ook gewoon meel tijdens de productie.

Wat zijn dierlijke bijproducten in hondenvoer?

Dierlijke bijproducten zijn dierlijke materialen die niet als levensmiddel voor menselijke consumptie worden gebruikt. Voor petfood is wettelijk geregeld welke categorieën dierlijke grondstoffen mogen worden verwerkt. De term ‘bijproduct’ betekent daarom niet automatisch dat een ingrediënt nutritioneel waardeloos is.

Wat is ruwe as in hondenvoer?

Ruwe as is een analytische maat voor het totale minerale bestanddeel van het voer. Het is wat na laboratoriumverbranding als anorganisch materiaal overblijft. Er wordt dus niet letterlijk as als ingrediënt aan het hondenvoer toegevoegd.

Wat is het verschil tussen samenstelling en analytische bestanddelen?

De samenstelling vertelt welke Ingredienten in het hondenvoer zijn gebruikt. De analytische bestanddelen geven waarden zoals ruw eiwit, ruw vet, ruwe celstof en ruwe as. Het zijn dus twee verschillende soorten informatie over hetzelfde voer.

Wat is het verschil tussen een open en gesloten declaratie?

Bij een open declaratie worden de gebruikte voedermiddelen concreter afzonderlijk genoemd. Een meer gesloten declaratie gebruikt bredere categorieën. Een open declaratie geeft meer transparantie, maar is op zichzelf geen bewijs dat een voer nutritioneel beter is.

Hoeveel kip zit er in hondenvoer ‘met kip’?

Volgens de FEDIAF-etiketteringscode betekent ‘met kip’ minimaal 4% van de genoemde component. ‘Rijk aan kip’ staat voor minimaal 14% en een aanduiding zoals ‘kipmenu’ of ‘dinner met kip’ voor minimaal 26%.

Wat betekent volledig diervoeder?

Een volledig diervoeder is bedoeld om zelfstandig in de dagelijkse voedingsbehoefte van de hond te voorzien wanneer het volgens het voedingsadvies wordt gegeven. Een aanvullend diervoeder is niet bedoeld als volledige dagelijkse voeding.

Waarom kun je droogvoer en natvoer niet direct op eiwitpercentage vergelijken?

Omdat natvoer veel meer water bevat. Daardoor worden de percentages op het etiket verdund door vocht. Voor een eerlijkere nutritionele vergelijking kun je beide voeders op droge-stofbasis vergelijken.

Onthoud vooral dit

Een hondenvoer beoordelen doe je niet op één ingrediënt. Niet op een mooie foto van kip. Niet op het hoogste eiwitpercentage. En ook niet alleen op de vraag of vers vlees bovenaan staat.

Lees het etiket als één geheel:

volledig of aanvullend → samenstelling → gebruikte dierlijke bronnen → vocht → analytische bestanddelen → toevoegingsmiddelen → claims → voedingsadvies.

Dan zie je veel beter wat een verpakking werkelijk vertelt. En minstens zo belangrijk: wat je er níét uit kunt concluderen.